Yoho National Park en op weg naar Banff: maandag 27 augustus 2007 Print dit verslag

Om 7:30 uur opgestaan en gestart met onze inmiddels normale ochtendrituelen: douchen, tafel dekken voor het ontbijt (als er stroom is lekkere geroosterde boterhammen), eitje koken, thee zetten, ontbijten, opruimen, afwassen, camper klaarmaken voor vertrek en rijden maar! Op weg naar de volgende bezienswaardigheid.

Eerst naar het Visitor Center en naar het dorpje Fields. Als we het dorpje willen inrijden passeert er net een hele lange trein waardoor het voorlopig niet mogelijk is om de spoorweg te passeren. We besluiten om te keren en eerst naar Lake Emerald te rijden. Dit meer ligt op 11 kilometer van Field. Het is een mooi groen/blauw meer, prachtig gelegen tussen de bergen in een beschermd natuurgebied. Aan de rand van het meer is een luxe resort gebouwd met mooie bungalows. We wandelen het meer met de klok mee rond. Het eerste gedeelte van het pad loopt langs het water met weidse uitzichten. De laaghangende bewolking tegen de berg aan verdwijnt zodra het warmer wordt. Deze zijde van het meer komt dan helemaal in de zon te liggen en is aanmerkelijk droger dan de andere zijde dat bijna de gehele dag in de schaduw ligt. Op de toppen van de bergen ligt nog sneeuw. Aan de kopse kant het meer zien we hoog op de bergen zelfs enkele gletsjers liggen. Het kale gedeelte langs het meer is veroorzaakt door enkele lawines. Het water in het meer is het smeltwater van de gletsjer en dus erg koud (ongeveer 4 graden). Zwemmen is niet mogelijk maar er worden wel kano's en bootjes verhuurd. Langs de schaduwzijde van het meer wandel je door en tussen het sompige groene woud bestaande uit bomen, varens en mossen. De wandeling is 5,2 kilometer lang en een echte aanrader.

We beginnen het na al die dagen wandelen onze kuitspieren te voelen. Bij de camper kunnen de schoenen uit, even luchten.

Emerals Lake - Banff - Canada
Emerals Lake - Banff - Canada

Takakkaw Falls - Canada

Prachtig uitzicht via de spiegel van de Camper

We rijden terug naar het dorpje Field op zoek naar een supermarkt en vinden de "Generalstore". Dit hele kleine winkeltje is een heel grappig winkeltje dat uit 3 delen bestaat. Een gedeelte van 3 vierkante meter waar ze etenswaren verkopen, een gedeelte dat als bistro is ingericht en een apart gedeelte Liquid-store (drankenzaak). We kopen twee goed gevulde en dik belegde sandwiches. In het centrum van het dorp pikt Rosalie op d'r I-PAQ een onbeveiligde wireless internet verbinding op. Leo start direct zijn notebook op: even de E-mails en het nieuws checken.

We rijden terug langs de camping op weg naar Takakkaw Falls (betekent Magnifiek). Deze weg is alleen open van juni t/m oktober als de sneeuwcondities het toestaan. De 254 meter hoge waterval schijnt één van de hoogste watervallen in Canada te zijn. De 17 kilometer lange weg gaat steil de berg op met twee hele scherpe haarspeldbochten, die we niet in één keer kunnen ronddraaien. Even in zijn achteruit dan maar. Vanaf de parkeerplaats wandelen we naar de waterval.

Onderweg nog twee stops gemaakt. Bij Spiral Tunnels viewpoint heb je een uitzicht op de oude treinrails die hier een lus maakt omdat de berg te steil was om direct te stijgen/dalen. Het stijgingspercentage bedraagt nu 2,2% ipv 4,5%. De tweede stop is bij een punt waar twee riviertje bij elkaar komen die elk hun eigen kleur water heeft. Vanaf de weg heb je regelmatig uitzicht op de gletsjers op de toppen van de bergen.

Aan het eind van de middag rijden we via Lake Louise door naar Banff. We zijn van plan om onderweg van Banff naar Jasper pas het gebied bij Lake Louise uitgebreid te geen bezoeken. Nu volgen we de Highway (en niet de toeristische weg nr 1A) naar Banff. Aangezien Banff de toeristische plaats is in de Canadese Rockies en het vaak druk is, rijden we eerst naar een camping om een plaatsje te reserveren. De grote camping Mountain tunnel heeft nog vele plekjes beschikbaar. Terug naar het centrum van Banff. Aangezien de grote hoofdstraat ivm werkzaamheden is afgesloten is het lastig onze weg te vinden in Banff. Vooral een parkeerplaats vinden voor de camper is niet makkelijk. Achter de Highschool, vlak bij het centrum staan diverse campers op de parkeerplaats (ondanks een verbodsbord).

We wandelen een rondje door het centrum, langs de vele dure exclusieve winkels. Duiken even een overdekt winkelcentrum in (en ontdekken een Foodcourt) en beëindigen ons bezoek aan het centrum bij een grote supermarkt (Safeway). Deze supermarkt verkoopt heerlijk vers brood, gebraden kip en lekkere Aziatische magnetron-maaltijden. Met onze klantenkaart ontvangen we weer enkele dollars korting (altijd meegenomen). Op weg naar de camping moet de benzinetank weer gevuld worden ( er gaat weer 90 liter in, de camper rijdt gemiddeld 1 liter op 4,2 km).

Op de camper informeert Leo bij de receptie naar de wintersport mogelijkheden (om later nog eens terug te komen) en vraagt gelijk een andere overnachtingplaats. Leo heeft enkele plaatsen ontdekt waarbij het Wifi-signaal van een naastgelegen resort gebruikt kan worden om in de camper te internetten. De huidige kampeerplaats is tevens ver gelegen van het douchegebouw. Op bijna alle campground zijn opvallend weinig sanitaire gebouwtjes. Waarschijnlijk omdat alle Canadezen en Amerikanen in die verschrikkelijk grote campers en trailers geen gebruik maken van het campingsanitair.

's Avonds een prachtige regenboog voor de indrukkwekende bergen aan de overzijde. Via ons notebook en het Wifi-signaal van het resort kunnen we de E-mails beantwoorden, het nieuws te lezen en de eerste foto's publiceren op mijn www.album.nl. Ook is het mogelijk om naar Nederlandse internetradio te luisteren. Wel vreemd om 's avonds voordat je naar bed gaat, naar de ochtendshow van Edwin Evers op Radio 538 te luisteren.


Omgeving Banff (dinsdag 28 augustus 2007)

Om 8 uur opgestaan. Snel de kachel aan want het is behoorlijk fris in de camper. Vannacht is het net boven het vriespunt geweest. Aan de overzijde van het dal hangen de dichte wolken vrij laag. Als we ontbeten hebben, trekt deze bewolking al snel weg en gaat de zon schijnen. Als we op pad gaan is het alweer 16 á 18 graden.

Vlak bij de camping de eerste stop bij Lower Bankerfield: Hier zijn de ruines te bezichtigen van een dorp waar de mijnwerkers aan het begin van de 20e eeuw gewoond en gewerkt hebben. In totaal bestond de gemeenschap uit circa 900 mensen. Er zijn restanten van de grote gebouwen te zien zoals het lampenhuis, kolencompres- en een electriteithuis. In één van de gebouwen (waar de stoommachine stonden) is een kleine tentoonstelling ingericht. Op de borden uitgebreide informatie en enkele oude foto's. De wandeltocht van 1,1 kilometer loopt tussen de restanten van de gebouwen door. Hier staan ook enkele stoomtreintjes met kolenwagons. Het is nu moeilijk voor te stellen dat ruim honderd jaar geleden hier een hele gemeenschap hard werkten onder vaak moeilijke omstandigheden (vooral 's winters). Nadat de kolenmijnen niet meer rendabel waren heeft men besloten om het dorp te sluiten en geen industriële activiteiten meer toe te staan in Banff National Park. Op enkele foto's zien we hoe de grote huizen in het geheel met een stoommachine werden verplaatst naar het dorp van Banff.

De tweede stop is bij de Upperheadbank: Dit is het startpunt van diverse trails door de bossen van Banff. Aan het begin van het pad weer grote waarschuwingsborden dat het bessentijd is en dat de kans op een ontmoeting met beren erg groot is. De beren komen van de hoger gelegen gebieden naar beneden om heel de dag bessen te eten voordat ze over enkele weken in winterslaap gaan. In de verte horen we enkele wandelaars regelmatig hard roepen zodat de beren ze horen aankomen (en weg zullen vluchten, hopen ze). Na enkele minuten berg opwaarts door het dichte bos met weinig uitzicht gewandeld te hebben, daalt onze motivatie om weer een lange wandeling berg opwaarts te maken. Dit komt ook omdat we spierpijn hebben in onze kuiten. We besluiten dan ook om te keren.

We rijden door naar Lake Minnewanka dit is de Indiaanse naam en betekent Lake of the water spirit. Op weg naar het meer staan langs de kant van de weg vele waarschuwingsborden voor de Bighornsheeps. Helaas laten ze zich nog niet zien. Aan de rand van de parkeerplaats komt een hert uit het bos gewandeld. Snel een foto genomen. Lake Minnewanka is een groot en mooi meer, vandaag met laag hangende bewolking. Ook hier weer vele berenwaarschuwingen. Een heel gebied is zelfs afgesloten voor bezoekers/wandelaars. We wandelen langs het meer en zien vele eekhoorntjes. We wandelen naar Stewart Canyon (1,4 km - 30 minuten). Bij de brug besluiten verder de canyon in te wandelen. Het pad gaat het bos in en loopt langs de canyon waarbij je regelmatige een mooi uitzicht hebt op het heldere diepe water. Na een lange wandeling verandert de canyon in een riviertje (eigenlijk is het andersom). Hier kan je het water bereiken en pootje baden in het water. We genieten van het mooie weer en van het geluid van het snelstromende water. Na een half uurtje gerust te hebben is het tijd om terug te wandelen. Al met al weer een hele wandeling.

 

Berenwaarschuwing - Bessentijd - Canada

Picknicken aan Two Jake Lake

Amerikaans Schoolbus in Canada

Groot hert steekt over  - Banff - Canada

Met de gondel naar de bergtoppen  van  Banff

De volgende stop is bij een nog mooier meer: Two Jake Lake. Met de camper is het mogelijk om tot aan het rand van het meer te rijden. Zoals overal in Canada zijn er enkele picknickplaatsen ingericht bestaande uit een grote houtentafel met aan beide zijde een bank. Terwijl enkele kanoërs in hun kano's stappen en vertrekken, genieten wij van de lunch en het prachtige weer. Een grote eekhoorn op het grasveld houdt ons goed in de gaten.

Na de lunch rijden we door naar Johnston lake. Op de parkeerplaats staat een grote gele schoolbus en zo te horen heeft deze vele kinderen naar het meer gebracht. Vanaf een bankje aan de rand van het meer, kijken we naar de vele spelende kinderen. Na een kwartiertje gaan we verder op weg naar Banff.

Aan de andere zijde van Banff rijden we de berg op naar de Banff Gondola. Vlak voor Banff passeren we een wildlife gebied waar wild de weg kan oversteken. We hebben geluk: twee grote herten (mannetje en vrouwtje) steken de weg over. Vooral het mannetje is met zijn grote gewei een indrukwekkende verschijning. Op enkele meters afstand van de camper wandelen de herten het bos in. Ze wandelen al etend van boom naar boom verder het bos op zoek naar verse blaadjes.

Bij de Gondel is het lastig om een parkeerplaats te vinden. We parkeren de camper op een smal plaatsje die eigenlijk voor persoonauto's is bedoeld. Hopen dat er bij terugkomst geen bekeuring op zit. Een retourticket voor de gondel kost $ 25 p.p.. Het is ook mogelijk om een enkele reis te kopen en naar boven of naar beneden te lopen. De kleine gondel (maximaal 6 personen) brengt je in enkele minuten naar 2285 meter hoogte. Het is jammer dat net nu het weer betrekt. Het wordt bewolkt en er hangt een blauw/grijze gloed tussen de bergen in het dal.

Boven aangekomen is het uitzicht (ondanks de bewolking) erg mooi over de diverse dalen rond Banff. Vanaf deze hoogte is goed te zien dat er het natuurgebied erg groot is en er eigenlijk maar weinig wegen zijn aangelegd. Nu zien we met eigen ogen hoe groot het leefgebied is van de o.a. de beren en dat het eigenlijk helemaal niet zo gek is dat we nog steeds geen beren hebben gezien. Beneden in het dal is het karakteristieke grote hotel van Banff goed te zien. Vanaf het restaurant is het mogelijk om over een boardwalk verder te wandelen naar de hoogste punt van de berg. Hier is het Summit & historic weather observatorium gebouwd.

Inmiddels begint het fris te worden en wandelen we terug naar het gondelgebouw. We genieten op verschillende plaatsen van het uitzicht. Op het dak van het gondelgebouw is een 360 graden kompas gemaakt en worden de afstanden naar diverse landen en wereldsteden vermeld. Naar Amsterdam is het 7248 kilometer. Met de gondel dalen we weer af naar de parkeerplaats.

In het centrum van Banff doen we boodschappen en kopen in het foodcourt van het winkelcentrum twee Japanse maaltijden (Noodle Teriyaki met vlees, kip en garnalen). Als we terugkomen op de camping begint het al donker te worden. Nog even snel het vuile water van de camper dumpen, douchen, eten en vooral bijkomen van wederom weer een mooie en vermoeiende dag. 's Avonds kunnen we direct onze bekijken en foto's en veilig stellen op ons notebook en externe harddisk. We publiceren ook een tweede selectie van onze foto's op internet.

Omgeving Banff en op weg naar Lake Louise (woensdag 28 augustus)

Eén van de uitgestrekte wegen in Canada met prachtige uitzichten

Vandaag onze laatste dag in Banff en op weg naar Lake Louise. Na de inmiddels bekende ochtendrituelen is het vanaf de camping maar een klein stukje rijden naar onze eerste stop : De Hoodoo's.

De Hoodoo's zijn enkele door de wind uitgesleten rotspunten. Vanaf een uitkijkpunt zijn ze goed te zien. Indrukwekkender is het uitzicht op het dal waar de rivier zich een weg baant. Vanuit het dal horen we het typische geluid van een bronzig hert. Al snel kunnen we het geluid traceren en zien we het hert (in de verte) een grasland oversteken. Het lijkt wel of hij op een fluit blaast. Als op het uitzichtpunt een grote groep Nederlanders arriveert lopen wij snel door. In de bomen zitten enkele eekhoorns op de dennenappels te peuzelen. Vanaf een volgend uitzichtpunt zien we in de rivier een rubberenboot rustig kabbelend voorbij drijven. Het is jammer dat het nog zo bewolkt is.

Vanaf Banff rijden we de toeristische weg via Bow valley naar Lake Louise. De maximale snelheid bedraagt hier 60 km en er mag geen vrachtverkeer over. Vandaag hopen we toch echt beren te zien! We rijden dan ook erg geconcentreerd en erg langzaam. Alleen als er auto's of campers achter ons rijden gaan we iets harder rijden of besluiten plaats te maken. Onderweg stoppen we regelmatig bij diverse parkeerplaatsen. We turen uren in de bermen, tussen de bomen door, in de hoop om eindelijk een beer te zien.

Bij Johnston Canyon is het op de parkeerplaats erg druk. We moeten enkele malen rond rijden voordat er een plaatsje vrij komt. Deze canyon is door de eeuwen heen door een snelstromend riviertje uitgesleten. De smalle canyon is erg mooi en gemakkelijk te bewandelen aangezien er langs en in de canyon een boardwalk is aangelegd. De wandeling leidt naar een lower- en upper waterval en is zeker de moeite waard.

Het tweede gedeelte van de reis naar Lake Louise kijken we weer gespannen de berm in. Maar helaas, ook op dit traject geen beren langs de kant van de weg! Gekscherend roepen we: Als we vandaag of morgen geen beren zien gaan we naar huis!

Bij aankomst in Lake Louise gaan we eerst de camping regelen. Volgens de informatieboekjes die we verzameld hebben, is er niet zo heel veel keus. Bij de camping hebben ze nog een plaatsje voor twee nachten. De zeer lange camping ligt tussen de weg, spoorlijn en een smal riviertje. Aan de overzijde van de rivier schijnt een strook bos te liggen waar beren gebruik van maken om van ene gebied naar het andere gebied over te steken. De camping (vooral de plaatsen waar men in tenten slaapt) is beveiligd met een schrikdraad. Als we dit zien zijn we weer blij dat wij in een camper overnachten. We willen erg graag beren zien, maar liever niet 's nachts op korte afstand op de camping of tijdens een wandeling.

Vanaf de camping rijden we de berg op. Het leefgebied van de Grizzle-beren in. Hier staan zelfs waarschuwingen om niet je auto te verlaten en/of te gaan wandelen. We rijden door naar het wintersport centrum en rijden bij de parkeerplaats over een vee-rooster en langs een groot hek met schrikdraden. Zo te zien komen de beren hier regelmatig een bezoekje brengen. Vanuit dit centrum kan je ook zomers met een gondel de berg op (24$ pp.).

Het wintersport centrum bestaat uit een heel groot mooi houten gebouw. Het skigebied en de liften maken op Leo geen verpletterende indruk. Hij vindt het aantal pistes, het hoogteverschil en de afdalingslengte erg tegen vallen. Volgens een fanatieke wintersporter in Banff is dit één van de topgebieden van de regio. Leo is natuurlijk ook een beetje verwend. Een appartementje aan de rand van één van de vele ski-pistes in bijvoorbeeld Val Thorens met vele kilometers lange afdalingen op de diverse bergkammen kom je niet zo snel ergens anders ter wereld tegen. De poedersneeuw schijnt in Canada en Amerika wel veel beter te zijn dan in Europa. Misschien dan toch een keertje terugkomen in de winter?

We rijden terug naar het grote Visitor Center voor nieuwe wandelkaarten en andere tips. In het centrum worden diverse films vertoond. Op sommige wandelroutes in de omgeving mag, in deze tijd van het jaar, alleen gewandeld worden in groepen van minimaal 4 personen aangezien de kans op een beren confrontatie erg groot is. Bij het centrum kan je je inschrijven voor deze wandelroutes.

Op de camping genieten we een uurtje van de zon. Regelmatig wordt de rust verstoord door een trein die op enkele tientallen meters luid toeterend voorbij komt gereden. Ook deze camping heeft weer weinig sanitaire voorzieningen. Er zijn wel diverse toiletgebouwen maar de centrale douches zijn redelijk ver van onze kampeerplaats verwijderd. We eten vanavond een zelfgekookte maaltijd. 's Avonds is het ook op dit kampeerterrein weer aardedonker. Ook 's nachts gebruikt de treinmachinist regelmatig zijn luide toeter, waarschijnlijk om het wild van de treinrails te verjagen.

Fotoseries Canada
Achtergrond info Canada
Volgende verslag