Dinsdag 14 september 1999

Yellow Mountains

Haungshan

De Yellow-mountains (Gele bergen) zijn in tegenstelling tot wat de naam impliceert niet geel maar zwart. De bergen bestaan uit 72 pieken in een gebied van 154 km in het zuiden van de provincie Anhui. De hellingen van de bergen zijn bedekt met pijnbomen en de toppen van de bergen gaan vaak gehuld in wolken en mist. De takken van de bomen groeien richting ze zon waardoor de bomen in bijzondere mooie vormen groeien.

Er zijn twee wegen naar de toppen van de bergen. In 3 á 4 uur de 7,5 km over 5.500 traptreden naar boven lopen of binnen 8 minuten met de 2.800 meter lange cabinelift. Wij kiezen voor de laatste optie.

Boven in de bergen zijn enkele hotels en restaurants gevestigd. De benodigde goederen worden door dragers de berg opgedragen aangezien de cabinelift te duur is. Het pad dat de drager omhoog nemen is in totaal 7 kilometer lang en bestaat uit 5500 traptreden. Ze lopen er ongeveer 3 uur over. De dragers worden per kilo betaald. De last wordt vooraf gewogen. Ze schijnen ongeveer 40 á '50 yuan (10,- á 12,- )per dag te verdienen.  

Last wordt gewogen (foto)

 Drager (foto)

 

Als we de kabelbaan uitkomen, blijkt het nog een hele klim te zijn om bij de uitkijkpunten te komen. Het is al redelijk warm, maar door al die trappen krijgen we het steeds warmer. Het is erg mistig, maar gelukkig trekt de bewolking regelmatig weg zodat we een mooi uitzicht hebben over de rotsen en bomen. Wie kortademig, slecht ter been, lui of decadent is, kan zich naar boven laten dragen in een draagstoel voor 400 yuan (f 100,00). De Chinezen lachen zich overigens een stuip om de grote voeten van Leo op die kleine smalle traptreden. Hij kan alleen zijn hielen op de treden plaatsen en gaat als een soort Donald Duck naar beneden.

We eten in het hotel boven op de berg.. Dat blijkt een goede keuze te zijn aangezien het een buffet betreft. Het eten ziet er erg lekker uit. Iedereen schept een aantal keren op. Jammer alleen van de eendekop in de soep. Die soep hebben we dus maar overgeslagen. Na de lunch gaat Leo met een aantal van de groep en de Chinese gids nog enkele toppen beklimmen. Halverwege keren ze echter om aangezien er een heftige onweersbui losbarst. Snel terug naar het hotel gelopen! In het hotel wachten we de bui af. Om 14..45 uur vertrekken we op weg naar naar de kabelbaan om de laatste gondel naar beneden te halen. Aangezien het nog steeds regent heeft bijna iedereen heeft voor 5 yuan (f 1,25) een gele plastic regenjas gekocht. Het helpt wel tegen de regen maar we krijgen het wel erg warm onder het plastic..

 Boven in de bergen (foto)

 In de mist (foto)

Op de weg naar het hotel stoppen we bij een dorpje waar wij een attractie zijn. De Chinezen die hier wonen hebben waarschijnlijk nog nooit zoveel grote, dikke, witte mensen bij elkaar gezien. Het hele dorp liep uit. We delen luchtballonnen uit en als we wegrijden, rent een zeer gelukkige man lachend en springend achter de bus aan omdat hij blij is dat hij ook een ballon heeft kunnen bemachtigen. We rijden direct door naar het restaurant waar we het diner krijgen. Het eten is naar onze smaak niet lekker, ondanks dat er veel gerechten op tafel worden gezet. Iedereen zit zeker nog vol van vanmiddag
Terug naar dag 7
Terug naar China index