Verslag 113 Philip Island - Anglesea

Print dit verslag

Een Koala slaapt het grootste deel van de dag
Een Koala in een ecualyptusboom
Het is vandaag zondag 30 juni. Als eerste brengen we op Philip Island een bezoek aan het Koala Conservation Center. In een groot bos bestaande uit Ecualyptusbomen leven 21 koala's in hun natuurlijke omgeving. In het midden van het bos is een gedeelte omheind. Tussen de boomtoppen is een wandelpad aangelegd zodat je de Koala's van heel dicht bij kan zien. We kunnen ze bijna aaien en schieten tientallen foto's van deze schattige beestjes. Een koala slaapt het grootste gedeelte van de dag en eet alleen ecualyptusblaadjes. We verlaten de omheining en wandelen door het bos. We turen omhoog en proberen alle 21 koala's te spotten. De teller blijft hangen bij 19 Koala's. Met een stijve nek van het omhoog kijken verlaten we het Koala Conservation Center. Met de camper rijden we in de inrichting van Melbourne. Een tocht die we niet snel meer zullen vergeten..........

De man van het verhuurbedrijf had ons geadviseerd om Melbourne te mijden en over te varen met een veerpont. Leo wil echter in Melbourne het Formule-1 circuit Albert Park zien. Via de grote weg naderen we Melbourne. Langs de kant van de weg staan bordjes dat we een tolweg naderen. Roos pakt alvast het geld tevoorschijn om zo dadelijk af te kunnen rekenen. Groot is onze verbazing als we geen tolpoortjes tegen komen waar we kunnen afrekenen. Het enige wat we zien is dat er boven de weg camera's hangen die telkens een foto maakt van onze kentekenplaat. Volgens de informatie op de borden wordt er bij elke foto een saldo afgeschreven van een betaalpasje die je in je auto zou moeten hebben. Wat in Nederland niet mogelijk bleek, wordt hier al toegepast: Rekening rijden! Aangezien wij geen pasje en afschrijvingsmechanisme in de auto hebben, kunnen we niet afrekenen. We zijn al driemaal een bord gepasseerd dat er 150 $ boete in rekening wordt gebracht als je geen pasje hebt. Dat is dus al 450$ boete. Eindelijk kunnen we de weg af. Bij een bezinestation informeren we naar de exact werkwijze van het systeem en waar wij als toerist de verschuldigde tolgelden kunnen betalen. Nu blijken we telefonisch een dagpas te kunnen aanschaffen zodat je het tolgeld met je creditcard dient af te rekenen. Je hoeft alleen een speciaal nummer te bellen voor zo'n kaartje. Leo wandelt naar een telefooncel, gooit wat kleingeld in de telefoon en belt het nummer. Helaas krijgt hij een pratende computer aan de lijn en wordt er diverse gegevens gevraagd. Op de eerste vraag moet Leo al het antwoord schuldig blijven, wat is namelijk het kenteken van de auto. Snel ophangen, naar de camper voor het kenteken en nogmaals bellen. Het laatste kleine geld gaat in de telefoon. Het hele proces herhaald zich opnieuw want ook op de vraag voor welke datum de dagkaart moet gelden moet Leo het antwoord schuldig blijven. Wat is de datum ook alweer? Niet erg vrolijk (lees: boos) loopt Leo terug naar de camper. Al het kleine geld op, nog steeds geen dagkaart en door alle commotie over de mogelijke bekeuringen hebben we het Formule-1 circuit gemist. Als het eindelijk is gelukt om alles in te spreken en in te typen, hopen we maar dat de computer alles correct heeft begrepen en dat we bij het inleveren van de camper niet weer diverse bekeuringen moeten betalen.

Kangaroos op de golfbaan Via allerlei binnendoor wegen kunnen we Melbourne achter ons laten en rijden via de zuidkust in westelijke richting. Aan het eind van de middag vinden we een erg mooie, grote en vooral lege camping in Anglesea. Bij het inchecken vraagt Leo of we ergens kangaroo's kunnen spotten. Tot nu toe hebben we namelijk voornamelijk dode kangaroos gezien langs de kant van de weg. De man van de camping wijst ons de weg naar de plaatselijke golfbaan. Nu het al schemerig aan het worden is, adviseert de man om er direct heen te rijden. Als we aankomen bij de golfbaan valt onze mond open van verbasing. We hadden een enkele kangaroo verwacht. Wat we zien is werkelijk onbeschrijfelijk.

Tientallen kangaroos huppelen tussen de golfende mensen in. Snel parkeren we de camper en rennen het golfterrein op. Tot op enkele meters kunnen we de kangaroos benaderen. We zien vrouwtje met kleintjes in hun buidel. De mannetjes kangaroos zijn behoorlijk aan de maat. Behalve grote poten hebben ze een hele dikke staart. Kangaroos kunnen goed boxen. Ze richten zich dan op en leunen op hun staart, waarbij ze met hun voor- en achterpoten flinke klappen kunnen uitdelen. We houden voor alle zekerheid dus enkele meters afstand bij het maken van de foto's


's Avonds gaat Leo naar de plaatselijk kroeg om de finale van de Wereldkampioenschappen voetbal te kijken. Brazilië speelt tegen Duitsland. Opvallend is dat ook in Australië de Duitsers weinig populair zijn. Naast Leo zit een vrouw van Duitse afkomst. Als ze aan Leo vraagt waarom iedereen voor Brazilië is, antwoord hij dat niet iedereen voor Brazilië is maar TEGEN Duitsland. Zo maak je geen nieuwe vriendinnen, Leo. Gelukkig wint Brazilië de finale. Het is al laat in de nacht als de finale is afgelopen.
Fotoserie 124
Nieuwe fotoserie
Achter de schermen
Volgende verslag