Verslag 115 Warranambool - Bordercity - Victor Harbour

Print dit verslag



Na een frisse douche verlaten we camping zonder te ontbijten. In het centrum van Warranambool vinden we al snel een internetwinkeltje en kunnen we weer enkele reisverhalen publiceren. Nog even snel boodschappen doen en we zijn weer klaar voor een nieuwe bijzondere ontmoeting. Langs de kust van Warranambool zwemmen namelijk in de periode tussen mei en oktober walvissen. Soms zijn deze walvissen vanaf het strand te zien. Het strand, Logansbeach, is snel gevonden. Als we uitstappen is het behoorlijk fris en staat er een harde wind. Door de duinen lopen we naar een groot houten platvorm.

We hebben een wijds uitzicht op het verlaten strand en op de vele surfers. Op de golven vertonen de surfers hun kunsten. We turen, net als alle andere bezoekers de oceaan af. Helaas zijn er (nog) geen walvissen te zien. Als we koude tenen krijgen en de wind fris door onze oren is geblazen besluiten we terug te gaan naar de camper. Op de parkeerplaats nuttigen we ons ontbijt in de camper.

Walivissen bij Warranambool

Als we weer naar het strand lopen horen we mensen al gespannen roepen. Whale, Whale.

Op enkele tientallen meters uit de kust zien we een grote walvis langs zwemmen. Regelmatig steekt de grote rug ver boven het water uit en spuit de walvis een mooie fontein water de lucht in. Groot is de opwinding als de walvis dichter bij komt en we 2 waterfonteinen uit de oceaan zien spuiten. Er blijkt een kleine walvis naast de moeder te zwemmen. De surfers hebben niets in de gaten en peddelen op enkele meters langs de walvis. We kunnen de walvissen lange tijd bewonderen. Ze zwemmen op hun gemak van links naar rechts.
Wat is dit gaaf !!!!!

Nog vol van deze nieuwe kennismaking verlaten we Warranambool en rijden we in de richting van Mount Gambier. We hebben toch besloten om de kustlijn van Australie te vervolgen. Hierdoor laten we het prachtige Grampians National park rechts liggen.

De zon breekt door de bewolking heen en al snel wordt het lekker warm. In totaal rijden we vandaag 221 km. Langs de weg liggen regelmatig dode kangaroes en koala's. Langs de weg zien we enkele malen grote Emu's lopen. Als we stoppen voor een foto rennen ze hard weg. Als we aankomen op de camping begint het hard te regenen. In een hele grote keuken maken we het diner klaar, werken ons dagboek bij en stippelen we de route voor de komende dagen uit. Bij de huur van de camper hebben we van Dutchdownunder.nl een prachtig boek ontvangen met informatie en mooie foto's van de vele natuurparken in Australië. Het boek heet Discover Australia National Parks en is echt een aanrader. Het is moeilijk kiezen.

De walvissen zwemmen vlak langs de surfers

De walvissen zwemmen vlak langs de surfers

's Avonds bellen we in de stromende regen met onze telefoonkaart vanuit een openbare telefoon. We kunnen ons bijna niet verstaanbaar maken aangezien de regen hard op het golfplatendak klettert. Als we om half negen wakker worden en de radio aanzetten blijkt het pas acht uur te zijn. Zijn wij nu gek? Nee, gelukkig niet. We blijken weer een tijdszone (min 30 minuten) gepasseerd te zijn. We rijden naar Milliant waar het Park Canuda ligt. Aan de zuidzijde van de Australische kust ligt één van meest wilde en onaangetaste kustlijn. Het park bestaat uit grote zandduinen, ruige limestone rotsen en kliffen. Door het park lopen enkele wegen die alleen te berijden door met een 4x4 auto. Aangezien wij met een camper(tje) rondreizen beperken we ons tot de verharde wegen. Bij de kust aangekomen is het opgehouden met zachtjes regenen en worden de hemelsluizen verder open gezet. Eerst maar eens de lunch nuttigen.

 

Het blijft maar regen. Leo besluit toch naar buiten te gaan om een stukje te wandelen en enkele foto's te schieten. We hebben toch niet voor de niets de omweg gemaakt om hier te komen. De hoge golven slaan met een oorverdovend geluid tegen de zachte limesteen rotsen aan. De kustlijn is hierdoor prachtig gevormd. Binnen enkele minuten is Leo doorweekt. Snel de camper in en droge kleding aan. We rijden door naar Bordercity en vinden in het winkelcentrum een bibliotheek waar we kunnen internetten. We moeten wel ruim 3 kwartier wachten voordat de PC beschikbaar komt, maar dat hebben we er graag voor over. Even de mail en het gastenboek checken. Na deze pauze wijzigen we de reisplannen in verband met de aanhoudende regen. Als reizigers moet je tenslotte erg flexibel zijn.

We vervolgen niet meer de kustweg en rijden landinwaarts. Het plan is om via het Ngarkat Conservation Park en Big Deerst Wilderness Park naar Pinnaroo te rijden. Om van daaruit weer naar de kust terug te rijden in de richting van Adelaide. Bij het ophalen van de camper heeft de verhuurder ons nog een tip gegeven. In Bordertown, vlak na de spoorwegovergang zijn zeldzame volledig witte kangaroos te bezichtigen. In een veldje zien we inderdaad enkele grote witte kangaroos rondhuppelen. In Bordertown besluiten we de highway te nemen in de richting van Adelaide. Enkele tientallen kilometers voor Adelaide slaan we af in de richting van een groot schiereiland. Rosalie leest de kaart en wijst de weg. Plotseling staan we voor een rivier. Gelukkig vaart er een klein pontje die met behulp van een kabel wordt voortgetokken. Als we willen betalen blijkt de overtocht gratis te zijn. Tijdens de overtocht zien we in de rivier grote pelikanen zwemmen.

 

Witte kangaroos
Witte kangaroos
Om kwart over 5 in de middag komen we aan in Victor Harbour. Victor Harbour heeft een leuk stadscentrum bestaande uit oude Victoriaanse huizen. We bezoeken een grote supermarkt voor de dagelijkse inkopen. We hebben vandaag een record gevestigd. In totaal hebben we bijna 600 km afgelegd (over land).

Paardentram bij Victor Harbor
Paardentram bij Victor Harbor

In de vroege ochtend rijden we naar het centrum van Victor Harbour. We slaan het Whalemuseum over en gaan eerst naar de bibliotheek om te internetten. Deze blijkt echter nog gesloten te zijn. Al snel vinden we in een fotowinkel enkele computers waarop we onze E-mails en gastenboek kunnen checken. In het informatiecentrum informeren we naar de mogelijkheden tot het maken van een Whale-tocht. Voor 55$ per persoon is het mogelijk om met een bootje de oceaan op te gaan. Men garandeert dat we vandaag walvissen te zien krijgen. Mochten de walvissen echter niet in de buurt rondzwemmen kan je op een ander tijdstip nogmaals de trip maken (gratis). Aangezien het vandaag redelijk hard waait en er hoge golven staan besluiten we de walvistocht nog even uit te stellen. Enkele weken geleden hebben we in Nieuw-Zeeland al een prachtige walvissentocht gemaakt.

 

Voor Victor Harbour ligt een eilandje waar je pinguïns kan spotten. Via een lange loopbrug is het eiland verbonden met het vasteland van Australië. Het is ook mogelijk om vanuit Victor Harbour de paardentram te nemen naar het eiland. Vandaag is de hoefsmid bezig met het vervangen van de hoefijzers van de paarden. De paarden lijken echte Friese knollen. Ze zijn namelijk erg groot en sterk.

Vanuit Victor Harbor maken we eerst een uitstapje naar Port Elliot. Op een prachtig uitzichtpunt, op een klif aan het strand, parkeren we de camper. We gebruiken onze lunch buiten de camper. Al snel hebben de meeuwen ons in de gaten. Leo besluit het oude brood in de lucht te gooien. De meeuwen pikken het brood uit de lucht en worden steeds brutaler. Als Leo het brood in zijn hand houdt, pikken de meeuwen al vliegend het brood uit zijn hand.

Pinguins in hun holletje
Pinguins in hun holletje

 

Terug in Victor Harbour is inmiddels de zon gaan schijnen. We wandelen de lange brug over. We slaan rechts af en wandelen over de grillige rotsen het eiland rond. Op zoek naar pinguins. Overdag zijn de meeste pinguins echter een rondje aan het zwemmen op zoek naar voedsel. We speuren in alle gaten en holen op zoek naar een luie pinguin die geen zin had om te zwemmen. Op enkele meters afstand van een holletje horen we hoog piepje. Zou het een pinguin zijn?

Zittende op onze knieën kunnen we net een klein kopje zien van de pinguin. Echt goed is de pinguin niet te zien, maar daar heeft Leo een oplossing voor. Hij schakelt zijn digitale camera aan, zet de zelfontspanner aan en laat de camera in het holletje zakken. Even wachten op de flits...........en ja hoor, we hebben een foto van twee pinguins in de vrije natuur.

Aan de zuidzijde van het eiland is een groot platvorm gebouwd waarvandaan je walvissen kan spotten. Helaas kunnen wij ze nu niet zien (zonder verrekijker). Als we verder lopen komen we bij het Pinguincentrum. Hier blijkt het 's avonds mogelijk te zijn om met Ranger het eiland rond te lopen als de pinguins aan land komen. Wij hebben echter besloten om in de loop van vandaag verder te reizen.

We verlaten Victor Harbour en nemen een binnendoor weg, dwars door een wijngebied. De heuvels staan vol met druivenstruiken. In de buurt van de luchthaven van Adelaide vinden we, in Westbeach, een mooie camping direct aan het strand. Als we de camper hebben gestald op een bijna leeg trekkersveld, lopen we een heel eind langs het strand. Het is heerlijk uitwaaien, de zon schijnt en er waait een verfrissende wind. 's Avonds koken we in de gemeenschappelijk keuken van de camping en typische Nederlandse maaltijd (aardappelen met doperwten). Nog even de laatste reisverslagen bijwerken en naar huis bellen, voordat we moe maar voldaan in slaap vallen.

Op vrijdag 5 juli slapen we voor het eerst sinds lange tijd weer een beetje uit. Vanaf de camping nemen we de stadsbus naar het centrum van Adelaide. Het is vandaag redelijk fris en het regent weer regelmatig. In het centrum van Adelaide kopen we een nieuwe telefoonkaart (om goedkoop naar Nederland te bellen) en enkele ansichtkaarten. Hier vinden we weer een heerlijk Food-court. In de meeste grote winkelcentra in Nieuw-Zeeland en Australië zijn deze food-courts te vinden. Een food-court bestaat uit vele (fastfood) restaurantjes met heerlijk eten uit alle delen van de wereld. Natuurlijk nemen wij weer een heerlijk Aziatische maaltijd. De grote van het bord bepaald de prijs die je moet afrekenen. Je kan zelf je maaltijd opscheppen en hebt keuze uit verschillende gerechten. Voor enkele dollars kan je hier heerlijk eten.

Als het begint te onweren (enkele harden klappen) gaan we terug naar de camping. Leo belt nog even met Singapore airlines. We hebben namelijk onze terugvlucht vanuit Bangkok naar Amsterdam al geregeld. Er was alleen een probleempje. Bijna alle vluchten (in augustus/september) bleken al volgeboekt te zijn. Rosalie heeft voor de vlucht op 19 augustus een stoel kunnen bemachtigen maar Leo staat nog op een wachtlijst. Volgens de man van het boekingskantoor is dit geen probleem en zal er zeker ook een plekje vrij komen voor Leo. Later zal blijken dat hij niet zonder meer gelijk had.


Fotoserie 126
Nieuwe fotoserie
Achter de schermen
Volgende verslag