Verslag 119 Kings Canyon  
Print dit verslag
De grillige steile rotsen van Kings Canyon
De grillige steile rotsen van Kings Canyon

We verlaten Ayers Rock en rijden terug via de geasfalteerde hoofdweg. Bij de afslag Watarrka slaan we af op weg naar Kings Canyon in het Watarrka National park. Het blijkt een volledige verharde weg te zijn waar geen snelheid beperkingen gelden. Met de camper rijden we stevig door (120 - 130 km per uur). In totaal is het ruim 300 km naar de volgende bijzondere plek in Australië.

Aan het begin van de middag komen we aan bij de ingang van Kings Canyon. Op een verlaten parkeerplaatsje nuttigen we de lunch in de vrije natuur. Na de lunch rijden we verder en parkeren de auto bij de ingang van de Canyon. We wandelen de smalle canyon in. Aan beide zijde rijzen de hoge rotswanden stijl omhoog. De wanden zijn circa 100 meter hoog. Soms zien we mensen bovenop de rotsen wandelen. In de Canyon groeien veel bomen die gevoed worden door een beekje. Er vliegen veel duiven rond met een vreemd kuifje op hun hoofd. Het wandelpad leidt over de rotsen naar het doodlopende einde van de Canyon. Hier is een platform gebouwd met enkele bankjes. Als we even plaats nemen zien we steeds meer mensen boven op de berg lopen. Als we zwaaien, worden we ontdekt en zwaaien ze terug.

Het is nu te laat om de 3,5 uur durende wandeling bovenop de rosten van de canyon te maken. Morgen komen we zeker terug voor deze zeer bijzondere wandeling. Gisteren hebben we vanuit Ayers Rock (voor het eerst ) de camping vooraf telefonisch besproken. We hadden namelijk gehoord dat de camping bij Kings Canyon vaak volgeboekt is (en we wilden er zeker van zijn dat we stroom hebben, voor ons notebook en kachel). Het blijkt een erg grote en mooie camping te zijn. We krijgen een hele grote plaats toegewezen aan de rand van de camping. We genieten nog even van het zonnetje.

De grillige steile rotsen van Kings Canyon
Kings Canyon

 

Dingoes are wild animals
Dingoes are wild animals
Bij de toiletten hangen waarschuwingsborden dat we moeten oppassen voor de wilde Dingo's. Deze wilde honden schijnen regelmatig de camping op te komen op zoek naar eten(sresten). We lezen in een verhaal dat er enkele jaren geleden zelfs een baby is meegesleurd door de Dingo's. s' Avonds lopen we nog even naar de kampwinkel. Als we naast een Aboriginol staan, wordt het negatieve beeld dat we hebben helaas weer bevestigd. Hij stinkt werkelijk een uur in de wind.

Steile rotsen - Kings Canyon

Zondag 14 juli: We staan vroeg op en eten een beschuitje in het ochtend zonnetje. We verlaten de camping en rijden terug naar Kings Canyon. Vandaag gaan we de wandeling over de Rim lopen. Het is namelijk mogelijk om de canyon bovenlangs helemaal rond te lopen. Om 9:15 uur willen we beginnen met de flinke klim naar boven om bovenop de canyon te komen als we tot de ontdekking komen dat Rosalie haar fotocamera is vergeten. Snel terug naar de camper. Als we boven op de rotsen staan is het uitzicht werkelijk adembenemend. We kunnen tientallen kilometers ver kijken (en zien alleen maar het rode zand van de Outback).
Wat een wijds uitzicht over Kings Canyon
Wat een wijds uitzicht!
Steile rotsen - Kings Canyon De rosten zijn opgebouwd uit allemaal laagjes en zijn gevormd door een miljoenen jaren durend proces van erosie. Ze schijnen zelf fossielen van zeedieren te bevatten. We wandelen langs de rotswand en wagen het regelmatig om vlak bij de rand naar beneden te kijken. Natuurlijk maken we vele foto's waaronder enkele met de zelfontspanner. Op enkele bordjes staan waarschuwingen dat je niet te dicht bij de rand moet gaan lopen. Ongeveer 60 jaar geleden is een groot gedeelte van de rots naar beneden gestort. Dit is nog goed te zien.

Aan het eind van de canyon is de Garden of Eden. Middels een steile trap kan je afdalen in een zijtak van de canyon. Hier bevindt zich een waterval dat uitmond in een meertje. Het dal is rijk begroeid met bomen. Er schijnen in deze omgeving vele diersoorten voor te komen, zoals kangaroos, hagedissen, slangen en grote Lizzards. Helaas zien wij alleen maar de eerder genoemde kuifduiven. We klimmen weer uit de Garden of Eden en wandelen verder. In totaal doen we 3 uur over deze prachtige wandeling inclusief de vele fotostops.

Garden of Eden in Kings Cayon
Garden of Eden in Kings Cayon

 

 

Pas op voor de wilde kamelen
Pas op voor de wilde kamelen

Om 12:30 uur zijn we weer terug bij de camper en eten we een boterham. We willen vandaag nog verder rijden naar Alice Springs. Iedereen zegt altijd dat Ayers Rock bij Alice Springs ligt. In werkelijkheid bedraagt de afstand circa 350 kilometer (!). Vanuit Kings Canyon zijn er enkele wegen die naar Alice Springs rijden. De korste (weg nummer 6) is echter alleen met een 4x4 te berijden en zeker niet met een camper. De tweede mogelijkheid is via Luritja Road zuid, afslag Ernest Giles Road, waarna je 97 kilometer onverharde weg over moet. Voor deze weg wordt een 4x4 aanbevolen. De derde mogelijkheid is de langste maar wel de comfortabelste namelijk Luritja road helemaal terug naar de highway en vervolgens bij Erldunda weer noordwaarts. Wij proberen nog even de tweede optie. Echter na enkele honderden meters over het stoffige wasbord te hebben gereden, waarbij het stuur regelmatig uit mijn handen dreigt te schieten, keren we om. We rijden de langste, maar waarschijnlijk snelste weg naar Alice Springs. Behalve de al bekende waarschuwingsborden voor overspringde kangaroos, staan er nu ook waarschuwingsborden voor kamelen. Je zal toch maar en kamel op je voorruit krijgen!

We maken een tankstop in Erldunda en vervolgen onze reis van 500 km naar Alice Springs. Net voor het donker wordt vinden we een camping net buiten het centrum. Op de camping worden we welkom geheten door tientallen papagaaien en walibies. We rijden gelijk weer de camping af om in het centrum te pinnen, boodschappen te doen en natuurlijk te internetten. Ze blijken hier een zeer snelle ADSL-verbinding te hebben waar we dankbaar gebruik van maken. We uploaden tientallen foto's naar onze site. In het centrum zien we veel aborigionals rondhangen.

Fotoserie 131
Nieuwe fotoserie
Achter de schermen
Volgende verslag