Print dit verslag

Verslag 124 Arliebeach - White Sunday Islands

Arlie Beach
Arlie beach

Zondag 28 juli. Vandaag hebben we een lange rit uitgestippeld. We rijden langs de Noord-oostkust terug via Townville over dezelfde weg als op de heen weg. Langs de kant van de weg wordt veel tropisch fruit geteeld zoals Mango, Ananas en Bananen. Het is een lange, rechte weg. Af en toe halen we een caravan of vrachtwagen in. Bij Frosty Mango maken we een stop. Hier wordt het lekkerste ijs ter wereld gemaakt van vers fruit. Dat is nog eens genieten!

Om 16:30 uur komen we aan in Arlie-beach (622 km afgelegd). De eerste de beste camping (net voor het dorp) rijden we op en reserveren er voor 16$ een powersite. Het is nog steeds zonnig en lekker weer. We rijden naar het centrum van Arlie-beach. Het centrum van Arlie Beach bestaat uit een leuk toeristisch hoofdstraat met vele winkels, barretjes en restaurants. Aan het water is een groot kunstmatige recreatieplaats aangelegd met een groot zwembad.

Aangezien we maar geen genoeg kunnen krijgen van het mooie Great Barriere Reef informeren we naar de mogelijke snorkel- en duiktrips. We besluiten om morgen een dagje rust te nemen en dinsdag weer een tripje te gaan maken. Terug op de camping koken we een uitgebreid diner op de tweepitjes. Op de camping boeken we ook de snorkel- en duiktrip voor morgen (110 $ en 180$). Lekker volgegeten werken we het dagboek en de internetsite bij. Op de camping vliegen 's avond honderden papagaaien, luid schreeuwend over de campers. De bomen zitten helemaal vol met deze tropische vogels. Toch wel bijzonder. Om 21:00 uur kruipen wel in onze slaapzakken. Wat een leven!!
De volgende dag (maandag 29 juli) slapen we uit en genieten van een rustig ontbijtje. We rijden vervolgens naar de Shuttle Habour in Campbell National Park. In een moerasachtige natuurgebied wandelen we de swap in. Het is een smal wandelpad, door een stukje tropisch regenwoud. Er groeien hier vreemde grasbomen. Ook hier is het weer oppassen voor de krokodillen. We worden lek gestoken door de muggen. We besluiten dan ook om al snel rechtsomkeer te maken. Boven op de heuvel hebben we een wijds uitzicht op de vele eilanden voor de kust.
Moeras met erg veel muggen

Om 7:40 worden we opgehaald bij de camping door Reefjet en naar de haven gebracht. Na betaling van het restant mogen we aan boord. Vandaag kunnen we gewoon Nederlands spreken zoveel Nederlandeers zijn er aan boord. Het lijkt wel of we een tochtje gaan maken op het IJsselmeer. De boot is iets groter dan de boot van Tusa-diving (in Cairns). Het water is vandaag spiegelglad. Het beloofd een mooie dag te worden.

Binnen 45 minuten varen we naar het hagelwitte strand van White Heaven dat 7 km lang is. Het fijne witte zand knispert tussen onze tenen. We kunnen hier een uurtje genieten van het strand, zee en uitzicht. Het lijkt het paradijs op aarde wel. Sommige passiers gebruiken de tijd om een snorkelles te volgen.

We varen verder naar Paradise Lagoon. In richting van de boot komen twee walvissen aangezwommen. De grote waterfontijnen en de staarten zijn goed zichtbaar. Vlak bij de boot duiken ze onder. In verte zwemmen nog enkele walvissen. Een walvis komt rechtstandig uit het water en laat zich hard op zijn/haar rug vallen. Verder zwemmen er nog twee dolfijnen mee in de boeggolf van de boot. Het gaat helaas te snel om te fotograferen.


Bij Paradise Lagoon is een prachtig koraalrif. De boot gaat voor anker in een baai tussen het grote koraalrif. Leo krijgt zijn duikbriefing van de Belgische duikmaster Frank de Bruijne. We mogen maar maximaal 40 minuten duiken en moeten 50 bar overhouden. Het duikplan is om de baai uit te zwemmen, op zoek naar grotere vissen. Bij 100 bar om te keren en via het rif terug te zwemmen. Tijdens de duik blijkt dat er buiten het rif enige stroming staat. Mijn Nederlandse duikmaat geeft tijdens het duiken aan dat hij eerder terug wil en verder wil duiken binnen het rif. We zien niet veel bijzondere vissen alleen een grote Maorie Brasse (het begin al bijna gewoon te worden) en een hele grote pijlstaartrog. In totaal duiken we maar 33 minuten tot een maximale diepte van 18 meter. Rosalie gaat vanaf de boot op snorkelsafari (15 $ - met swimsuite). Met een Zodiac worden de snorkelaars gedropt in een ronde diepe plaat binnen het rif. Vanaf de boot achterover het water in. Tijdens het snorkelen naar het rif ziet Rosalie een grote schildpad op de bodem grazen. Verder anamoon visjes, kwallen met rode streepjes, White-tipped reef haaitje (circa 1,5 meter). Verder een grote pijlstaartrog die de haai aanvalt. De duikinstructeur duikt een zeedrol op die spontaan begint te spuiten. Op het rif zijn veel zachte annamonen en blauwe clam-schelpen.

 

Leo gaat duiken
Rosalie gaat snorkelen

Als Leo boven komt doet hij snel zijn duikspullen af en gaat snorkelen met Rosalie. Het snorkelen lijkt wel mooier. De kleuren van het koraal zijn in het onderdiepe water veel mooier. Aan boord krijgen we de lunch opgediend.Na de lunch gaan we terug naar het diepe gedeelte tussen het rif. Leo gaat weer duiken en Rosalie snorkelen.Rosalie ziet wederom een grote schildpad die vlak bij haar aan het oppervlakte komt om adem te happen. Tussen het paars/blauwe koraal zit een grote inktvis en zwemmen grote vissen met enge tandjes. Een rifhaai wordt achtervolgt door zilvere ronde vissen. Het laatste stuk van de snorkeltocht ziet ze Leo op enkele meters diepte onder zich duiken. Leo wijst een hele grote pijlstaartrog aan.

Leo besluit deze tweede duik niet zo diep te gaan en het rif rond te duiken. Vandaag hebben samen met enkele andere Nederlandse duikers een onderwater camera (geen digitaal) gehuurd. Tijdens deze tweede duik mag Leo de foto's maken. Dat valt onderwater helemaal niet mee met je duikbril op en zonder een LCD-schem op de camara. Helaas zijn de meeste foto's dan ook niet gelukt. De grote pijlstaartrog en de schilpad staan gelukkig wel op de foto. De duik duurt dit keer 41 minuten en zijn gemiddeld op 5-10 meter diepte geweest. Bij het opstijgen zwemt nog een hele grote box-fish langs. Ook komt de grote Maorie Wrasse weer een kijkje nemen. Volgens de divemaster is dit vrouwtje zeebaard circa 17 jaar oud. Aangezien het water maar 24 graden celcius is krijgt Leo het een beetje koud na al die uren in het water.

De rubberboot wordt achter de boot gebonden en de terugvaart kan beginnen. Op de camping nemen we snel een douche, schone kleding aan en terug naar het centrum van Arlie Beach. We laten het fotorolletje ontwikkelen, internetten nog even. In de e-mail een ontvangstbevesting van Leo zijn sollicitatiebrief op de nieuwe funktie. Gelukkig geen afschrijving maar een berichtje dat de sollicitatie in behandeling genomen. Terug op de camping werken we ons dagboek bij en kijken nog eens terug op een mooie en vermoeiende dag. Maorie Wrasse

 

Fotoserie 134
Nieuwe fotoserie
Achter de schermen
Volgende verslagVolgende verslag