Print dit verslag

Verslag 125 Walvissentocht bij Hervey Bay

Op woensdag 31 juli loopt om 8 uur de wekker af. Nadat we boodschappen hebben gedaan, rijden we kwart over 9 de Bruce Highway op in Noordelijke richting. Langs beide kanten van de weg liggen uitgestrekte suikerriet plantages en enkele ananas-plantages. De highway is een lange rechte weg dor een heuvelig landschap. Op de weg weer vele dode kangaroes. Bij een grootscheepse politie controle moeten ook wij stoppen. Leo zijn rijbewijs en paspoort wordt gecontroleerd en hij moet zelfs blazen. Als de agent zijn paspoort doorbladert valt het hemn op dat bijna pagina vol staan met visa- en dounastempels. Hij kan in eerste instantie het Australische stempel niet vinden. Als hij vraagt waar we oorspronkelijk vandaan komen en wij antwoorden dat we uit Nederland komen heeft hij directe en hele lijst vragen voor ons (hoezo vooroordelen) zoals Hebben jullie goederen bij je die je niet bij je hort te hebben? Drugs, pillen, Cannabis? Als Leo vraagt of we er uitzien als drugverslaafden moet hij lachen en mogen we doorrijden.

Omdat het zo'n lange saaie rechte weg is staan er langs de weg vele waarschuwingsborden met de tekst Don't sleep en drive. Leo volgt dit advies niet op en knippert steeds vaken en langer met zijn ogen. Snel maar even stoppen voor een kopje thee en een frisse neus.

Om 15:00 uur rijden we Rockhampton binnen. Langs de rijksweg vinden we een ruime camping. Bij het bijwerken van de administratie blijken we vandaag ruim 500 km te hebben afgelegd. De volgende dag (donderdag 1 augustus) hebben we weer een lange reisdag voor de boeg. We willen vandaag doorrijden naar Hervey Bay (ongeveer 410 km). Vroeg in de middag arriveren we bij de camping en vinden een leuk plekje aan het water. Aan het eind van de middag bezoeken we het centrum en lopen bij de toeristeninformatie naar binnen voor leuke suggesties. Hier kunnen we ook internetten.

De volgende dag een relax dag. 's Morgens naar de pier. Hier vliegen grote rofvogels en pelikanen. Er zijn vele mannen aan het vissen. Aan beide zijde van de pier liggen grote zandbanken die door het snel opkomende water al snel niet meer zijn te zien. 's Middags boeken we een tweetal toertjes. Een walvistocht en een dagtocht naar het beroemde Fraser-eiland. Het was vandaag een heerlijke zonnige dag en ongeveer 26 graden



Zaterdag 3 augustus

Om kwart over zes loopt de wekker af want om 7 uur worden we opgehaald voor de walvissentrip. met Whalesound. Het is deze morgen erg mistig. In de haven gaan we aan boord van een mooie boot. In de mist vaart de boot de haven uit. Boven aan dek is het nog een beteje fris. Als Leo bij de kaptitein in de stuurhut staat, horen ze via de portofoon dat er al walvissen zijn gespot. De boot gaat volle krqacht vooruit en laat al snel de mist achter zich. In een baai bij Frasereiland ligt er direct een grote walvis in het water. Het blijkt een jong mannetje te zijn. De kapitien zet de motoren van de boot uit en blijft op een maximaal van minimaal 100 meter dobberen om de walvis niet op te schikken. De walvis is erg nieuwsgierig en komt naar de boot gezwommen. Hij zwemt een rondje rond de boot en duik er onderlangs. Met zijn witte vinnen zwaait hij ons gedag en zwemt dan weg.

En stukje verder varen kunnen de motoren weer uit. Er komen 3 walvissen recht op de boot afgezwommen. Ook deze walvissen zijn erg nieuwsgierig. Op advies van de kapitein moet iedereen zwaaien om de aandacht van de walvissen te trekken. Eén van de de walvissen gaat rechtop staan zodat hij met zijn hoofd boven water uitsteekt. We kunnen de walvis ercht in zijn ogen kijken. De andere walvis slaat met zijn vin op het water. Wat is dit gaaf !!!!

Nog vol van dit fraaie schouwspel vaart de boot alweer verder en komen er dolfijnen rond de boot zwemmen. het lukt Leo maar niet om met zijn "trage" digitale camera een foto te maken. Tussen Frasereiland en het vaste liggen vele kleine bootjes waaruit gevist wordt door sportvissers. Rond de klok van 12 uur arriveren we weer in de haven van Hervey beach en komen daar een Nederlands gezin tegen die we in Cairns op een boot hebben ontmoet.

 


's Middags blijven we op de camping, genieten we van de zon, bekijken de tropische vogels bij de sloot en lukt het Leo om onbeperkt te internetten voor 1 $ (door een fout in de internet-machine op de camping). Leo spreek nog een aantal Australiers die met hele grote campers op de camping staan. Deze gepensioneerden blijken in deze campers te wonen en reizen het gehele jaar door Australie. Aangezien het nu in het zuiden winter is, overwinteren ze in het warme noorden. Zo je oude dag invullen lijkt Leo ook wel iets. 's Avonds brengen we een bezoek aan de Nederlandse familie Hassel in hun camper. Het is al snel gezellig!

Fotoserie 134
Achter de schermen
Volgende verslag