Ecuador: Reis door Zuid-Amerika (2008)
Bezoek aan de plaatselijke bevolking en Tuben in Misahualli (vrijdag 3 oktober)

Deze morgen staat er een bezoek aan een plaatselijke indianenstam op het programma. Met een 4x4 worden we dieper het oerwoud ingereden. Het is opmerkelijk dat er zowel kleine nederzettingen zijn aan beide kanten van het grindpad.
Na circa 20 minuten rijden stopt de jeep bij een groot, net omgeploegd, veld. Er staan een aantal stenen gebouwen en diverse houten hutten. Bij het centrale gebouw hangen een aantal oudere mannen. Zo te zien en te ruiken hebben ze al heel wat alcohol achter hun kiezen.

Roberto (en zijn zoontje is ook weer mee) neemt ons mee in de hut van de Shaman (de medicijnman van het dorp). In een redelijke grote ruimte brandt op een plateau een vuurtje. Op twee betonijzers staat een potje met junglebladeren te pruttelen.

Roberto vertelt ons van alles over het dorp en hun inwoners. De gemeenschap bestaat uit twee grote families van in totaal 120 mensen waaronder circa 45 kinderen. Ze werken (alleen ´s morgens) in de jungle en verbouwen daar bananen, yuka en cacao. Als er een feest is zoals een bruiloft, stampen ze de yuka en bananen in een kleine kano fijn en laten dit enkele dagen fermenteren zodat de alcohol vrij komt.
Na 3 halve calabassen vol te hebben gedronken, schijn je al helemaal van de wereld te zijn. We drinken (beter gezegd, we proeven) het prutje wat op het vuur stond. Deze thee schijnt energie te geven en te helpen tegen slangenbeten. Aangezien we niet van plan zijn ons te laten bijten door een slang, proeven we alleen aan de thee. Het smaakt een beetje bitter.

Na deze weldaad aan drank, maakt een vrouwtje speciaal voor ons, met schoon water (dat Roberto heeft meegenomen) een heerlijk Yukadrankje. Alleen dan zonder alcohol. Dit drankje smaakt een beetje naar yoghurt. We wandelen door het dorpje, bezoeken een schooltje (dat vreemd genoeg gesloten is) en zien dat ze al aardig gecultiveerd zijn. Bij het schooltje zijn toiletten gebouwd en men beschikt over stroomvoorziening. Het gebouw waar de kinderen 's middags eten is door 13 Duitsers in het kader van een ontwikkelingsproject gebouwd.

Na de lunch in het resort is het tijd voor de volgende activiteit: Tuben, of wel In een autoband zitten en met de stroom mee de rivier afdrijven. Leo gaat met Roberto en zijn zoontje op pad. Eerst met de Jeep een stuk stroomopwaarts. Roberto bindt de drie autobanden aan elkaar, terwijl Leo een verfrissende duik neemt in de rivier. Het is vandaag ruim 32 graden.

Leo ziet er niet uit in zijn reddingsvest en met zijn cap op. Hij lijkt wel een Amerikaanse toerist. Het zoontje van Roberto heeft de grootste lol in het water en met de autoband, vooral als er een stroomversnelling aankomt. De kunst is zo laat mogelijk op de band te klimmen en net te doen of hij het niet haalt.
De rivier kronkelt zich een weg door het oerwoud. Leo maakt foto´s en filmpjes. Na een half uurtje betrekt de lucht en valt er een donderklap. Het is gelijk een stuk frisser op en in het water. Het zoontje van Roberto zit te klappertanden op zijn band. Het is opeens maar circa 20 graden.

Tussen de bomen vliegen enkele vogeltjes waaronder de ijsvogel (ja, daar is ie weer). In de rivierbedding wordt door indianen zowel op de traditionele manier (met een pan), als op de professionele manier naar goud gezocht. De professionele goudzoekers pompen met een aggregraat het zand en water op door een filter.

Na twee uurtjes tubben, zwemmen en peddelen komt het resort in zicht. Rosalie staat ons al op te wachten. Wat ligt het resort hoog! Nu nog 300 treden naar boven...




De laatste dag in het resort zijn we de enige twee gasten, wat toch minder sfeer geeft. We gaan dan ook al vroeg onze spullen inpakken, een beetje computeren en vroeg naar bed.
bovenzijde pagina
fotoseries Ecuador
volgende verslag