Ecuador: Reis door Zuid-Amerika (2008)

Baños (zaterdag 4 oktober)


Vandaag is het weer vroeg dag. Na het ontbijt worden onze zware rugzakken met een kabelbaantje (met een touw) omhoog getrokken. Het is al weer ruim 25 graden.
Om 8 uur zitten we langs de kant van de weg op de bus te wachten. We hebben besloten om niet eerst terug te gaan Tena en daar stoelen in de bus te bemachtigen. Volgens Roberto is het op zaterdag rustig in de bus en kunnen we hier opstappen. Om 8.30 uur komt de bus voorrijden. De bus zit helemaal vol en ook het gangpad staat vol. Ook het dak ligt volgeladen met groeten en fruit. Er zit maar één toerist in de bus.


De rugzakken worden bij de chauffeur in de cabine gelegd en wij kunnen ook nog net de bus in. Leo hangt half uit de geopende deur. In de bochten houdt Rosalie hem goed vast zodat hij er niet uitvalt. Het is niet te hopen dat we de gehele rit (van 5 uur) moeten blijven staan. Na een haf uurtje stappen er een aantal passagiers uit en kan Rosalie zitten. Na nog een aantal stops kunnen we zelfs naast elkaar gaan zitten.
De omgeving is weer prachtig (sorry hoor, dat het zo eentonig verhaal wordt). De weg is grotendeels geasfalteerd en de chauffeur heeft er flink de gang in.

Nog voor 12 uur roept de busboy dat wij eruit moeten. Wat is dit, wij dachten dat de Baños het eindpunt zou zijn en dat de rit 5 uur zou duren. De bus zit nog vol mensen en wij worden eruit gezet, midden in een dorp en niet bij een busterminal. Enigzins verbaast staan we binnen op de weg. Aan de hand van het kaartje van Baños in de Lonely Planet proberen we ons te oriënteren. Is dit Baños? Waarschijnlijk wel. Als we een taxi aanhouden krijgen we het verlossende antwoord. Dit is Baños en ons hotel weet hij ook te vinden. Wat een geluk.

Bij Villa Santa Clara hebben we in het nieuwe gedeelte een mooie kamer. Het doet een beetje aan als de motels in Amerika. Een bed, een bureautje en een TV'tje.
Maar wat de kamer bijzonder maakt is het feit dat er echte lampen aan het plafond en twee schemerlampen aan elke zijde van het bed hangen. Tot nog toe hadden we in de budgetkamers steeds een kale lamp aan twee draadjes uit het plafond en uit de muur hangen.

We gaan gelijk het dorp in om te internetten (laatste nieuws volgens, foto's en verslagen updaten).

Het centrum van Baños is compact en bestaat uit een kerk, een plaza, vele hostels, restaurantjes en toeristenbureautjes. Baños is het Valkenburg van Ecuador. Dit komt omdat Baños in een dalletje (op 1.800 meter) ligt tussen drie grote vulkanen in. Eén van deze vulkanen is sinds 1999 weer actief. In dat jaar is Baños zelfs geëvacueerd en de meeste inwoners zijn pas weer in het jaar 2000 teruggekeerd. Sinds die tijd geldt hier code oranje en bestaat er een kans dat iedereen weer moet evacueren.

Op advies laten we onze tassen ingepakt staan. Om iedereen gerust te stellen... het zal vast zo'n vaart niet lopen. Het gaat al 8 jaar goed.

In het dorp is het feest. Diverse orkesten spelen luide muziek en kinderen staan voor de kerk in klederdracht te dansen. Er klinken regelmatig luide knallen (vuurwerk of schoten). De cavia's liggen compleet met kop en tandjes op de BBQ.

We bezoeken enkele toeristenbureautjes maar kunnen nog niet bepalen wat we de komende twee dagen gaan doen. Hiken naar 3.800 meter (!) op de 5.500 meter hoge (actieve) vulkaan, raften op een wilde rivier, paardrijden of de minder vermoeiende vulkanen- en watervallentocht. Ook is het mogelijk om een quad, motor of een soort buggy te huren. We denken er nog even over na.



bovenzijde pagina
fotoseries Ecuador
volgende verslag