Peru: van Lima naar Cuzco - Zuid-Amerika reis (2008)

Dinsdag 28 oktober 2008 - Vertrek naar Sacred Valley
Al vroeg in de ochtend is het tijd om Cuzco voor enkele dagen te verlaten. Met een privébus en een gids gaan we op weg naar de Sacred Valley. De bus verlaat de geasfalteerde weg en slaat een steil zandpad in, de berg op.

Als eerste stoppen we in een handwerkersdorpje. Buiten staan dames in kleurige kleding wol te spinnen. De gids geeft uitleg over het verwerkingsproces van de verschillende wolsoorten. Ze verwerken wol van schapen, Lama's, Alpaca's en Vicuna's. Met behulp van natuurlijke producten wordt de wol geverfd in potten die op het vuur worden verwarmd. De vrouwen die de geverfde wol staan te spinnen gaan gewillig op de foto.

Natuurlijk ontbreken ook hier de souvenirstalletjes niet, die we overigens nog vele malen zullen zien vandaag. Wat verderop staat een aantal Alpaca's met een schattig pas geboren kleintje. Nog snel een foto maken van een schattig klein meisjes, voordat we weer de bus in moeten. De zon brandt wederom fel en het is erg warm. Het lijkt wel vakantie...

Na dit bezoek is er snel weer een stop gepland, ditmaal bij een Lama- en Alpacafokkerij. Het is wel grappig dat ik hier nu toch kom. Tijdens onze vorige reis was er namelijk geen tijd meer om deze fokkerij te bezoeken. We krijgen uitleg over de verschillende lamasoorten en kunnen de dieren van heel dichtbij bewonderen en fotograferen.

De reis gaat verder naar één van de mooiste Incaruïnes in de vallei, namelijk de ruïnes bij Pisac. Hier heeft Rosalie ooit een foto genomen van een fluitspeler die al twee jaar gepubliceerd wordt in de brochure van de reisorganisatie Fox (overigens wel bij een reis van Ecuador en niet van Peru). Ik ben benieuwd of dezelfde man nog steeds op zijn fluit staat te spelen.

Bij aankomst in Pisac betrekt de lucht en begint het te regenen. Snel trekken we de poncho's aan. Na vijf minuten gaat de regen over in een hagelbui. De grote hagelstenen doen zeer op je hoofd en we zoeken snel een schuilplaats. Tijdens het fotograferen van de hagelbui lijkt het wel of mijn handen bevriezen. Wooh, wat is het koud. Als de hagelbui na een kwartiertje overgewaaid is, willen de meeste van de groep terug naar de bus om zich op te warmen. Ze weten niet wat ze missen! Ik vraag aan de gids of we toch nog even de ruïnes kunnen bezoeken. Gelukkig willen er nog een paar mannen van de groep mee

 

In vogelvlucht rennen en vliegen we door de ruïnes. Helaas is er geen tijd om ook het gedeelte aan de andere kant van de berg te bekijken. Net voordat ik de bus in stap, neem ik nog snel een foto van een fluitspeler. Ben benieuwd of het dezelfde man is.

De Sacred Valley was en is één van de belangrijkste gebied voor het verbouwen van voedsel. Het dal wordt doorklieft door de Urubamba rivier.

De gids stelt voor om de markt in Pisac over te slaan en direct door te reizen naar de lunch. Het aanbod wordt geaccepteerd en zo wordt het fotogenieke Pisac met zijn grote (toeristen)markt overgeslagen. De buffetlunch is goed, maar het duurt mij te lang. Slaan we Pisac over en geen we uitgebreid eten. Gelukkig heb ik het allemaal al eens gezien..

Na de lunch brengen we een bezoek aan een lokaal bierproductiehuishouden. In het hele dal wordt van maïs de locale bier gebrouwen. De maïs wordt voor 10 à 14 dagen onder de grond bewaard, zodat de maïs zich gaat ontpoppen. De maïs wordt gekookt en het brouwsel laten ze gisten. De restanten van de gekookte maïs worden gegeten door cavia's. Daarom vind je naast elke huisbrouwerij ook een hok met cavia's, die op hun beurt weer gegeten worden door de Peruanen en de toeristen (maar daar later meer over). Het bier wordt in grote glazen in twee varianten geschonken. De mannelijke versie en een vrouwelijke versie waarin aardbeien zijn verwerkt waardoor het brouwsel een rode kleur krijgt.
Bij de brouwerij spelen we het Peruaanse volksspel waarbij metalen schijven in de bek van een bronzen kikker gegooid moet worden. Naast de kikker zijn diverse gaten gemaakt met elk een eigen puntenaantal als de schijf in het gat valt. We spelen de heren tegen de dames. Alle dames bemachtigen punten, enkele heren scoren helemaal geen punten. Gelukkig presteert Ad het bijna onmogelijke en gooit een schijf in de bek van de kikker, waardoor de heren winnen met een puntenaantal van 21.500 tegen 21.000 voor de dames.
Aan het eind van de middag rijdt de bus verder naar Ollantaytambo. Bij binnenkomst in het kleine dorpje is het een drukte van belang. Op het dorpsplein is een groot feest; mooi uitgedoste indianen met verschillende kledingdrachten drinken bier. De groep gaat de ruïne bezoeken terwijl ik mij in het feestgedruis stort. Even mijn memorycard volschieten.
Om 17.00 uur checken we in bij het hotel en ik ga nogmaals het dorp in. 's Avonds schijnt er een groot feest te zijn in het voetbalstadion. Als wij er om 19.00 uur aankomen is er nog weinig te beleven. Op een professioneel podium treedt de locale band op die een eentonig wijsje speelt. Een meisje en man zingen, maar kunnen het publiek nog niet gekoren. Er wordt nog niet gedanst en het weinige publiek gaat nog niet uit hun dak. Buiten het voetbalstadion komen we enkele mannen van de groep tegen en besluiten we ons eigen feestje in de kroeg te bouwen.  
Na een paar biertjes (en cola) wandelen we naar het plein waar mannen staan te kijken bij een klein doeltje waarin 6 blikjes zijn opgestapeld. Met een voetbal moeten de blikjes omgeschoten worden. De afstand bedraagt misschien 2,5 à 3 meter. Geen enkele dronken indiaan krijgt het voor elkaar om alle 6 de blikjes om te schieten. Dat kan ik beter. Het omschieten van blikjes op zo'n korte afstand is toch een fluitje van een cent? Ik betaal 1 sol (US$ 0,33), neem een aanloop en schiet de bal in de rechter benedenhoek in plaats van recht door het midden. Er gaat welgeteld 1 blikje om. Iedereen lachen natuurlijk met name al die dronken indianen en mijn groepsgenoten. Gelukkig doet René (de Zwitser uit de groep) het nog slechter. Hij schiet geen enkel blikje om. Later op de avond is het een stuk drukker in het stadion. Er treden verschillende groepen op en er wordt zowaar gedanst. Het bier zal hier ook wel een grote rol bij spelen.
bovenzijde pagina
fotoseries Peru
volgende verslag