Peru: Zuid-Amerika reis (2008)
Vrijdag 31 oktober 2008 - Raften
Zelfs na de vermoeiende dag van gisteren is er geen tijd om te relaxen. Ik ga samen met Jezz, Ellen en Suzie wildwatervaren op de rivier de Riobamba. 's Morgens vroeg melden we ons bij het Adventure kantoortje op het centrale plein. Met een bus is het ruim anderhalf uur rijden naar het startpunt, ten zuiden van Cuzco. Bij aankomst trekken we een wetsuit en een windjack aan en moeten we een helm uitzoeken. Na nog een kwartiertje rijden worden de boten van de bus afgeladen en krijgen we instructies.
Er zijn verschillende commando's die we moeten oefenen en we krijgen uitleg wat we moeten doen als we uit de boot vallen in het 11 graden koude water. We krijgen gezelschap van een Australische stel (Nick en Cherie) dat op huwelijksreis is (rondje rond de wereld) en stappen de boot in.

In het rustigere gedeelte van de rivier oefenen we alle instructies; peddel Forward, peddel Backward, Sit in de boot etc. Het duurt even voor we het door hebben, maar we gaan het wel overleven (denken we).

De trip duurt circa twee uur en we passeren maar enkele stroomversnellingen van klasse 3. Het is nu het droge seizoen en het waterpeil is laag. Het koude water stroomt bij enkele stroomverschillingen onze mouwen binnen. WOW, het is echt koud! Op een gegeven moment vraagt de bootsman of we willen flippen. Ja hoor, dat willen we wel. Voor we het weten, krijgt hij de boot op zijn kop en liggen we in het koude water van 11 graden. Ik dacht dat het water op de Galápagos met 21 graden koud was. Gillend van de kou klimmen we weer de boot in. Jullie zullen je wel afvragen of ik wel helemaal goed bij mijn hoofd ben. Nou, het antwoord is Nee. Ik ben er nu ook zelf achter. Soms spoor ik niet helemaal.

Na twee uurtjes raften is er een mogelijkheid om onder een warme douche of in de sauna weer op temperatuur te komen. De warme Coca thee smaakt ook veel beter. Tijdens de lunch komt iedereen weer een beetje op temperatuur waarna de terugreis aangevangen kan worden.

Op de terugreis die 1,5 uur duurt, ligt bijna iedereen te slapen totdat er een luide knal klinkt. BANG, iedereen kijkt elkaar aan. Behalve de chauffeur. Hij rijdt nog minimaal één kilometer door en stopt bij een bandenreparateur. Stapt uit, bekijkt de ontplofte band en besluit gewoon verder te rijden. Laat in de middag kunnen we voor het hotel uitstappen. Weer een intensieve en vermoeiende dag achter de rug. Wanneer begint de vakantie?

's Avonds gaan we met bijna heel de groep eten bij een Sumaq Misky. Twee jaar geleden ben ik met onze tourleider Geert, met enkele reisgenoten en met de Engelse eigenaar van Sumaq Miskey (Nick) naar een voetbalwedstrijd geweest van de plaatselijke trots.

Jezz (een Engelse reisgenoot) en ik willen nu eindelijk wel eens de Cavia proberen. Jezz besluit het gerecht te bestellen en met mij te delen. De hele cavia is goed te herkennen op ons bord; zijn kop met tandjes is nog goed te onderscheiden.

 

De huid is geroosterd en erg taai. Het weinige vlees is pittig gekruid en de smaak kan ik nergens mee vergelijken. Een paar hapjes is genoeg. De volgende keer bestel ik maar gewoon een steak of een stuk Alpalcavlees.

bovenzijde pagina
fotoseries Peru
volgende verslag