Chili - Patagonië: Zuid-Amerika reis (2008)

Donderdag 27 november 2008 - Puerto Natales
We reizen naar Puerto Natales met een luxe public bus. Er is zelfs een toilet aan boord. We verlaten Argentinië en reizen (terug) naar Chili. Puerte Natales ligt aan groot meer met uitzicht op de besneeuwde bergtoppen van het natuurpark Torres del Paine, één van de meest vermaarde Chileense natuurgebieden. Het is de bedoeling dat we gedurende drie dagen in het park verblijven. De bergen zijn door ijs gepolijste monolieten omgeven en is beroemd is om zijn gletsjers, turquoise meren en bijzondere dierenwereld.
Harry en Anneke, die we eerder dit jaar hebben ontmoet op de Filipijnen

De buschauffeur zet ons voor de deur van het Hostal af. Ik ga direct het centrum in om geld te pinnen, de was weg te brengen en een slaapzak te regelen. Om 19.00 uur heb ik een afspraak bij het trekkingsbureau voor de informatie voor de komende dagen. Als ik langs een restaurant loop en naar binnen kijk, zie ik twee bekenden zitten. Het zijn Harry en Anneke, een stel dat we dit jaar op de Filippijnen hebben ontmoet. Ik ren even naar binnen en vraag of ze hier nog even willen blijven zodat ik na mijn sessie nog even met ze kan praten.

Cem, de locale berggids (die oorspronkelijk uit Turkije komt) geeft informatie over het kamperen in Parque Nacional Torres del Paine. Hij weet ons allemaal enthousiast te krijgen over de reis en dit terwijl we gaan kamperen in kleine tentjes, het weer onvoorspelbaar is en we elke dag uren moeten lopen. Is dit vakantie en leuk?

Na de briefing loop ik snel terug naar het restaurant waar ik gezellig met Harry en Anneke eet.


Vrijdag 28 november 2008 - Puerto Natales

Vandaag start de kampeer- en hiketocht in Parque Nacional Torres del Paine (Chili).
Vanuit Puerto Natales gaan we met een busje op pad. De ruim 2,5 uur durende tocht is adembenemend. Op onze weg naar het park passeren we de meren Lago Porteño en Lago Toro. Wat een prachtige vergezichten op de meren en de bergen!

Als we aankomen bij de kade van Lago Peohé, bij de catamaran die ons in 30 minuten naar de camping gaat brengen, krijgen we onze lunchboxen en een zak noten en krenten aangereikt. We missen de boot van 12 uur die te vroeg vertrekt omdat de boot vol zit. We moeten ruim een uur wachten en besluiten alvast te beginnen aan onze lunchpakketjes.

Als de boot terug is, gooien we onze rugzakken in de punt van de boot en zoeken een plekje op het bovendek. Op de boot is het fris. Mijn nieuwe windjack zit lekker en doet zijn werk, de handschoenen kunnen aan en mijn nieuwe Patagoniëmuts gaat op. Ik zie er niet uit.
Vanaf het bovendek maak ik weer veel foto's: van de riviertjes die het meer instromen, de karakteristieke bergtoppen (de Torres) en de besneeuwde bergen. Ik ben op weg naar een nieuw avontuur..

Op de camping Refugio y Ruimte de Acampar Paine Grande staan onze kleine Northface tentjes met slaapmatjes al klaar. Ik ga snel nog even naar het toilet, berg de spullen in de tent op, trek mijn hikingspullen aan en vul mijn waterflessen. Nu gaat het echte werk beginnen. Als iedereen (eindelijk) klaar is starten we met de hike. Wij nemen de Pehoé Gray-trail die ons naar Lago Gray en de Glaciar Gray leidt. De wandeling is redelijk eenvoudig. Het doel van de wandeling is het uitzichtpunt op de Glaciar Gray. Cem (onze gids) heeft ons echter gewaarschuwd; we beginnen de eerste dag met de makkelijkste wandeling. Hierna zal het moeilijker worden.
Na een paar honderd meters laat Nancy het al afweten en haar zoon Justin en Myra gaan met haar mee terug. Ook mijn eerste half uur gaat moeizaam door de blaren op mijn voeten. Op een gegeven moment lukt het mij om door de pijn heen te lopen en doen mijn voeten alleen zeer als de grond oneffen is of als ik op een steen stap.

Het eerste gedeelte wandelen we door een vallei waar de struiken prachtig in bloei staan met rode bloemen (Firebush). Langs de kant van het turkoois gekleurde meer zitten een paar ganzenpaartjes. De zon schijnt, maar er staat nog wel een stevige wind. Onze eerste uitkijkpunt is bij Laguna Los Patos. Het gaat steeds harder waaien en Cem zegt dat de wind nog zal aanwakkeren. We zien Firebush, Calafate, stekelig beuken en wilde orchideeën.

Lago Gray heeft een groene kleur en er drijven ijsbergen in. Er groeien geen planten en er zwemmen geen vissen in dit meer. Door het gruis van de gletsjer is het water namelijk troebel en er schijnt te weinig zonlicht in het water.

We wandelen verder naar het uitzichtpunt op Glacier Gray. Vanaf dit punt hebben we een mooi uitzicht op de gigantische gletsjer met drie tongen. In het meer drijven grote blauwe ijsbergen die zijn afgebroken van de gletsjer. Op het uitzichtpunt waait het zo hard dat je je benen flink uit elkaar moet zetten. Doe je dit niet, dan wordt je omver geblazen. Ook Justin komt alsnog aangewandeld en wordt met gejuich ontvangen. Nadat hij zijn moeder heeft teruggebracht, heeft hij de tocht in zijn eentje volbracht. Nu hoeven we alleen nog maar twee uur terug te lopen naar de camping. Gelukkig wel met de wind in onze rug.

Terug op de camping ben ik blij dat ik mij lekker kan opfrissen en droge, warme kleding kan aantrekken. Wat ben ik blij dat ik na 4 uur wandelen mijn schoenen kan uittrekken. Vanuit onze tent hebben we een helder uitzicht op de Torres. Dit is nog eens een slaapplek met uitzicht!

's Avonds krijgen we in een aparte zaal op de campground eerst een snack aangeboden; blokjes kaas, chips en wijn. Daarna wordt een bord volgeschept bij het buffet. Na het eten houd ik het voor gezien. Hoewel het hier nog laat licht is, kruip ik met trainingsbroek en T-shirt aan diep in mijn warme slaapzak met capuchon. Ik ben helemaal voorbereid op een koude nacht. De voorspelling is dat het vannacht -3 graden wordt

   

Als ik 's nachts wakker word, heb ik het snikheet. De slaapzak werkt goed en mijn kleding gaat uit. Morgen is het weer vroeg dag voor een lange wandeling en klim. We gaan de Torres van dichterbij bekijken in de Franse Vallei.
bovenzijde pagina
fotoseries Chili
volgende verslag